wegvandesupermarkt.jpg
desupermarktleugen.jpg
dertraumvongutenleben.jpg

De oorzaken voor het verdwijnen van dorpswinkeltjes.

Vroeger gaf het overal specialisten of beter gezegd detaillisten: melkboer, groenteboer, kaasboer, bakker, visboer, koffie en thee winkel, drogist, ijzerwinkel enz.
Daarnaast bestonden kleine levensmiddelwinkels (kruideniers) met een breed assortiment,
in Duitsland bekend als Tante Emma Laden.

Vroeger hebben de vrouwen de huishoudelijke inkopen gedaan terwijl de mannen zich
om de meer technische zaken bekommerden.

 

Wat heeft zich in onze samenleving verandert?

Kort door de bocht: “Het handelsbanken sprookje van onbegrensde groei”. Het groei sprookje = koopkrachtdiefstal: “Vijftig jaar terug kon men met € 2.215,- bruto per jaar goed leven terwijl dat tegenwoordig met € 39.500,- moeizaam gaat.

De nog bestaande detaillisten moeten steeds meer nevenproducten verkopen om
voldoende omzet te genereren. Wanneer alle dat doen gaat deze vlieger niet meer op
en overleven slechts de sterkste.

Groothandelaren hebben zich als detaillisten geprofileerd en daarmee de detaillisten
hun overlevingsmogelijkheden afgenomen. Gelijktijdig zijn de producenten door de groothandelspolitiek gedwongen om dumpprijzen te accepteren.
Kartelvorming verslechterde dit alles en onze hoog geprezen mobiliteit maakte alles mogelijk.

De groothandelaren in levensmiddelen hebben de markt zo verdeeld, dat nederzettingen onder 1000 inwoners niet meer interessant zijn en dorpswinkeltjes met een omzet onder € 700.000,- per jaar niet meer lonend zijn. De gemiddelde jaarlijkse besteding per persoon aan levensmiddelen, drank, tabak en snacks ligt tussen € 1.500 en € 2.200,-.
Voor een dorp met 500 inwoners zou dit voldoende moeten zijn voor een gezonde dorpswinkel. Helaas is de werkelijkheid anders.

Wanneer een producent voor zijn product 20 cent krijgt en de winkel vraagt hiervoor € 1,20 dan mogen groothandel en detaillist € 0,93 verdelen. Deze verdeling gaat als volgt: groothandel € 0,80 en de detaillist mag blij zijn met € 0,13 waarvan hij of zij nog btw en reclame betalen moet. Hier is dan nog geen rekening gehouden met aanbiedingen.
Detaillisten zijn eigenlijk klein ondernemers maar moeten toch btw over hun geringe
inkomsten afdragen terwijl banken daarvan vrijgesteld zijn.

Supermarkten doen alsof ze klantvriendelijk en prijsbewust zijn, terwijl ze slechts in groei
en winst geïnteresseerd zijn. Groei voornamelijk door overname en fusies of het door handelsbanken ondersteunde, voortdurend openen van nieuwe filialen.

Handelsbanken oreren over strategie en spelen ondertussen poker met andermans geld en wanneer dan weer eens enorme verliezen aan het daglicht komen wordt de belastingbetaler opgezadeld met deze schuld en krijgen gepensioneerde gewoon wat minder.
Voortdurend wordt onder toeziend oog van de regering geld onttrokken aan de pensioenfondsen. De bank, net als in het casino, wint altijd en deze bank heet BIS-bank
en staat in Basel en zorgt ervoor dat een paar miljardairs nog rijker worden dan ze al zijn.

 

Wat is hier onze bijdrage?

Op onze vrije zaterdag zijn we met de hele familie naar de zo groot mogelijke supermarkt parkeerplaats gereden. Het overweldigende aanbod werkt eerder bedrukkend als uitnodigend. Goedkoop tanken, auto wassen en naar technische speeltjes kijken waarover dan ‘s maandags de collega’s geïnformeerd worden. De kinderen spelen, net als thuis, in de speeltuin of hangen dreinend in de speelgoedafdeling terwijl moeder nog steeds de gebruikelijke huishoudelijke inkopen doet. Toegegeven ze hoeft niet te slepen, alleen maar de immense, tot volladen dwingende winkelwagen te duwen zodat men bij de kassa goed zien wat ze zich allemaal kan permitteren. Tot besluit eten ze gezellig patat met hamburger en rijden vervolgens huiswaarts. Alleen de echte aanbiedingen zijn goedkoper maar daarover geen woord en bij de uitgang zijn ze al niet meer echt gelukkig met hun impulsaankopen en nemen zich voor de volgende keer beter op te letten.

Door de bank genomen hebben we dezelfde levensmiddelen gekocht, vaak zelfs duurder
en ons schuldgevoel wordt middels junkfood en zinloze geschenken gecompenseerd.
De zogenaamde discounters hebben vaak een kleiner aanbod als de gemiddelde dorpswinkel. Het heeft ook geen tijd gespaard, in tegendeel en al dat zinloze heen en weer rijden is ook nog milieuonvriendelijk. Bovendien leveren de megalomane monoculturen en de waanzinnige intercontinentale transporten geen positieve bijdrage aan ons milieu.

Terwijl vrouwen nog steeds de inkopen doen en mannen zich nog steeds om technische zaken bekommeren zijn tienduizenden detaillisten verdwenen en honderdduizenden werkeloos geworden. Door het wegvallen van dorpswinkeltjes in kleinere gemeente ontbreekt de bijbehorende sociale functie, dreigt de vereenzaming, worden oudere inwoners onnodig snel in het bejaardenhuis opgeborgen en is de waarde van onroerend goed gekelderd.

 

Het was een leuk avontuur, maar duur!

Willen wij zo verder gaan?
Moeten we zo verder gaan?
Moeten we terug of bestaan er nog andere mogelijkheden?
Al in 1973 schreef E.F. Schumacher voor de club van Rome
“De terugkeer naar menselijke maat”.
Er is veel mogelijk en het komt erop aan wat we willen!!!

Echte specialisten bestaan nog steeds en het is nog steeds lonend specialist te zijn. Vakmanschap en kwaliteit zijn nog steeds gevraagd. Enkele voorbeelden: ijssalons, juweliers, chocolaterieën, banketbakkers en opticiens floreren als nooit tevoren. Bovendien loopt alles wat met aandacht te doen heeft zoals: reiki, massage, adviesbureaus, wellness en specialiteiten restaurants. Op beurzen hebben alle die aandacht aanbieden succes terwijl verder zeer weinig verkocht wordt.

Mensen betalen tegenwoordig veel geld voor dat wat destijds in dorpswinkeltjes gratis was. Dorpswinkeltjes besparen onze samenleving veel geld door hun sociale functie.
Oudere huisartsen weten dit nog. Dorpswinkeltjes hoeven niet duurder te zijn mits de grootte aangepast is aan de behoefte en geen twintig versies van hetzelfde op voorraad genomen wordt. Samenwerking met andere dorpswinkeltjes betreffende de inkoop, verse producten uit de omgeving en verder zoals op dagmarkten.